th

Chopin With Cherries: A Tribute in Verse

For those who have been moved by the music of Fryderyk Chopin, this new international anthology will be a treat. The collection was created to celebrate the 200th anniversary of Chopin’s birth. There are over 120 poems in the collection. T.S, Eliot, Amy Lowell, and even Emma Lazarus of Statue of Liberty fame are included in this tribute volume. But one breathtaking aspect of the anthology is the diversity of voices, both stylistically and geographically.

th

On Letter-writing and the Intimate Chopin

Is the art of letter-writing dead? How little would we know about the lives of people long gone if not for their letters, or diaries and letters... Many of them had a chance to sift and sort, deciding which letters to keep and which to burn, creating their own portrait for posterity. When future historians gain access to every single email, FB status update, and Tweet, in addition to realms of recordings, would they be able to create a better, more insightful, more complete picture of the subject of their study?

th

Instrumentarium muzyczne Jarosława Iwaszkiewicza (część I)

Artykuł jest przedrukiem, nieco zmienionych, fragmentów książki "Fortepian ze Sławska. Muzyka w prozie fabularnej Jarosława Iwaszkiewicza", która ukazała się w 2010 roku nakładem toruńskiego Wydawnictwa Adam Marszałek.

th

Instrumentarium muzyczne Jarosława Iwaszkiewicza (część II)

Artykuł jest przedrukiem, nieco zmienionych fragmentów książki "Fortepian ze Sławska. Muzyka w prozie fabularnej Jarosława Iwaszkiewicza", która ukazała się w 2010 roku nakładem toruńskiego Wydawnictwa Adam Marszałek.

th

Instrumentarium muzyczne Jarosława Iwaszkiewicza (część III)

Artkykuł jest przedruiem nieco zmienionych fragmentów książki "Fortepian ze Sławska. Muzyka w prozie fabularnej Jarosława Iwaszkiewicza", która ukazała się w 2010 roku nakładem toruńskiego Wydawnictwa Adam Marszałek.

th

LóóSTRA - Niematerialny Świat

Wielkimi krokami nadeszła jesień. Na długie, deszczowe wieczory polecam Niematerialny Świat zespołu LóóSTRA. Spora dawka energii, intrygujące teksty i dobre brzmienie - tak można w kilku słowach opisać pierwszą płytę tego zespołu.

th

"Requiem" w Berlinie oraz "Impresja pamięci Romana Maciejewskiego"

05. września 2014 roku po raz pierwszy zabrzmi w Niemczech "Requiem" Romana Maciejewskiego - dzieło monumentalne, poświęcone: Ofiarom ludzkiej ignorancji, ofiarom wojen wszechczasów, ofiarom kaźni tyranów, ofiarom ludzkiego bezprawia, ofiarom łamania Boskiego porządku natury.

th

Kabaret Piwnicy pod Baranami, czyli o satyrze na rzeczywistość 2. połowy XX wieku

Według słownika terminów literackich termin satyra oznacza "utwór literacki ośmieszający lub piętnujący ukazywane w nim zjawiska – wady i przywary ludzkie, obyczaje, osoby, grupy i stosunki społeczne, postawy światopoglądowe i orientacje polityczne, instytucje życia publicznego, sposoby zachowań i mówienia".

th

Glennialny Gould. Thomas Bernhard a radykalizm fortepianowy

Truizmem jest, że Glenna Goulda albo się nienawidzi, albo uwielbia. Mistrz interpretacji analitycznej, którego gra wyłamuje się z ram wirtuozerii, by tym lepiej oddać dzieło takim, jakie ono jest.

th

Sztuka zniewolona. "Portret" Mieczysława Wajnberga w poznańskim Teatrze Wielkim

Portret za sprawą Mieczysława Wajnberga i Davida Pountney’a stał się manifestem pokoleń. Pierwszy walczył o wolność indywidualności w sztuce, drugi odrzucił znaczenie makabrycznych oczu lichwiarza i ukazał sztukę współczesną jako ślepą wobec komercji.

th

„Jest tylko osiem nut”. Grzegorz Kaźmierczak śpiewa swoje miniatury poetyckie z grupą Variété

Dwie cechy charakteryzują poezję Grzegorza Kaźmierczaka (ur. 1964) – lapidarność i ironia. Wiersze autora Niedzieli są krótkie, gęste od znaczeń, skondensowane, skupione na szczegółach, a przy tym ich tematyka często dotyczy spraw ważnych, nawet jeśli poeta wychodzi od rzeczy błahych. W tym widzę podobieństwo do liryki Mirona Białoszewskiego. Ale głównymi patronami tego rodzaju poetyckiej wypowiedzi są: Adam Mickiewicz i Czesław Miłosz, ze swoimi „formami najmniejszymi”.

th

W Hotelu Kosmos

W niniejszym artykule spróbujemy zinterpretować wybrane teksty utworów słowno-muzycznych z repertuaru zespołu Hotel Kosmos, przy czym – ze względu na ograniczoną objętość tego studium – interesować nas będą głównie dokonania artystyczne tej formacji z debiutanckiej, oficjalnej, tak to nazwijmy dla jasności wywodu, płyty – Wszystkie stare kobiety miasta.

th

Wajnberg i Szostakowicz zakodowani w „księżycowym kraju”, czyli o tym, że słuchać, to też czytać. (Tekst inspirowany przedstawieniem. Uwagi różne).

Sztuka rosyjska okresu totalitarnego to nieustanna gra z widzem, ze słuchaczem. Jak to zrobić, żeby władza nabrała się na „praworządność”, a jednocześnie odbiorca, który jest dobrze wykształcony, nie poczuł się obrażony? Jak to zrobić, żeby władza otrzymywała jeden przekaz w tym samym czasie, w którym odbiorca otrzymuje zupełnie odmienny?

th

Piwnica pod Baranami - między demokracją ludową a wolnością

Czy poprzez sztukę można było poradzić sobie ze smutną socjalistyczną rzeczywistością? Wygląda na to, że tak. Najlepszym przykładem na to jest Piwnica pod Baranami i jej założyciele, których obroną przed szarością socjalizmu był wszechobecny teatr i humor.

th

Geniusz malarski i geniusz muzyczny w nowelach Balzaka

Malarz i kompozytor. Dawny mistrz i romantyczny wizjoner. Czym różnią się a w czym są podobni bohaterowie dwóch nowel Balzaka - Nieznane arcydzieło Gambara? Jak przedstawia się Balzakowska wizja geniusza-artysty - jednostki opętanej niemożliwą do zrealizowania ideą twórczą, wybitnie zdolnej, lecz niezrozumianej?

th

Muzyczna strona wyobraźni Zbigniewa Herberta. Część I - muzyczni bohaterowie o rodowodzie antycznym

Fascynacja sztuką w twórczości Zbigniewa Herberta już niejednokrotnie była podejmowana przez polską krytykę literacką. Badacze wskazywali na związki dzieła poety z malarstwem, rzeźbą, architekturą. Stosunkowo rzadko pisano jednak o muzycznej stronie wyobraźni twórcy. W niniejszym artykule spojrzymy na utwory tego artysty właśnie z tej perspektywy.

th

Muzyczna strona wyobraźni Zbigniewa Herberta. Część II - muzyczne instrumentarium, czyli o poezji jako śpiewaniu

Poetycka wyobraźnia Zbigniewa Herberta może przypominać swego rodzaju mozaikę. Świat ten obfituje w liczne, głęboko refleksyjne odwołania do historii dziejów powszechnych, dziejów swego kraju i Miasta, tradycji, kultury i filozofii starożytnych oraz szeroko rozumianej spuścizny kultury europejskiej. W tym artystycznym światopoglądzie szczególne miejsce zajmuje sztuka.

th

Muzyczne idee w twórczości Zbigniewa Herberta. Pitagorejska teoria harmonii sfer

Polska krytyka literacka już niejednokrotnie przyglądała się stosunkowi Zbigniewa Herberta do zagadnień związanych ze sztuką. Znana i szeroko komentowana jest tak zwana „hierarchia sztuk” u autora Pana Cogito, jego „wizualny” czy też „konkretny” sposób postrzegania świata. Słusznie dostrzega się szacunek Herberta dla dokonań artystycznych w dziedzinie malarstwa, rzeźby, architektury. Gorzej jest z zagadnieniami łączącymi poetę z muzyką. Właśnie tą kwestię poruszymy w niniejszym artykule.

th

Muzyczne idee w twórczości Zbigniewa Herberta. Idea klasycyzmu

Korespondencja sztuk jest istotnym aspektem poetyckiego światopoglądu Zbigniewa Herberta. Badacze przyglądają się zwłaszcza związkom twórczości autora Pana Cogito z malarstwem, architekturą czy rzeźbą. Niewiele pisze się jednak o twórczości poety dotykającej spraw związanych z szeroko pojmowaną muzyką.

th

O związkach literatury i muzyki na podstawie „Koła kwintowego” Szymona Bogacza

Powszechnie wiadomym jest fakt, iż teksty nie są konstrukcjami niezależnymi. Wiele zależy od ich prawidłowego odczytania, dobrania odpowiednich kontekstów i odkrycia relacji, w które autor wplótł dzieło. Nie muszą być to relacje wyłącznie wewnątrztekstowe, ale również intersemiotyczne, kiedy mamy do czynienia z powiązaniami z pozadyskursywnymi mediami sztuki i komunikacji, czyli z muzyką, filmem, plastyką, komiksem itd.

th

„A gdy serce drży boleśniej, to przerabiam łzy na pieśni”. O „Albumie pieśni" Adama Asnyka

„Poeta melodji i głębin”, „subtelny pieśniarz”, w którego wierszach zachwyca „cudowna melodyjność kunsztownie zbudowanej strofy, pieszczącej się wprost, jak kochanka, z rozkołysanym słuchem czytelnika”. Taki podobno był Adam Asnyk i jego twórczość. Czy powyższe określenia nie są jednak tylko nadinterpretacją młodopolskiego badacza literatury? Jak „poeta czasów niepoetyckich” wprowadzał muzykę do swoich utworów?

th

„Wędrowiec do nicości” w „Zachodzie słońca w Milanówku” J.M. Rymkiewicza

Po prawie dwustu latach od swojej śmierci Franz Schubert zjawił się (w nieco zdekompletowanym stroju) w sali koncertowej, by posłuchać swojej „Sonaty B-dur” D960. Zjawia się też, dość regularnie, w wierszach Jarosława Marka Rymkiewicza. Kim jest Schubert - bohater utworów tego poety?

th

Jak zremiksować noblistę? Camus i VJ [Hyde Park]

Trudno znaleźć jakikolwiek powód, dla którego przeróżne formacje nie miałaby adaptować powieści, dramatów czy nawet esejów Alberta Camusa. Niech przybliżenie dotychczasowych projektów artystycznych powołanych po to, aby dźwiękiem i wizją docierać do sedna twórczości literackiej autora Mitu Syzyfa będzie apelem: Artyści! Przyjmujcie zaproszenia do remiksowania Noblisty!

th

Artysta nie dla mas?

„Muzyczne produkty”, które w niekorzystny sposób sytuują twórczość Jacka Kaczmarskiego, mają docierać do masowego odbiorcy. Krytykowane, oceniane jako „podróbka” jego utworów często są z góry przekreślane. Ale to dzięki nim niesamowity dorobek polskiego barda dociera do najmłodszych pokoleń, które nie zetknęłyby się zapewne z jego wielkimi dziełami. Czy reinterpretacje jego dzieł są warte uwagi – tę opinię zostawiam czytelnikowi, prezentując nowe realizacje poszczególnych piosenek Kaczmarskiego.

th

W tym jest słuszna moc! - wywiad z Natalią Sikorą

Rozmawiam z Natalią Sikorą – poetką, piosenkarką, czy raczej młodym bardem w spódnicy (częściej spodniach). Laureatką IV edycji programu „The Voice of Poland”. Przede wszystkim jednak genialną interpretatorką starych, zdawałoby się, i dawno przebrzmiałych ważnych polskich piosenek. O tekście i muzyce, rock’n’rollu i poezji, decyzjach w karierze i ich wpływie (lub jego braku) na dalszy rozwój artystyczny.

th

Warszawiak Manu Chao, czyli dole i niedole wykorzenionego podczas budowy kapitalizmu

Hiszpańsko-francuski pieśniarz Manu Chao nieodmiennie kojarzy mi się z Warszawą i z upalnym latem 1999 roku, które, świeżo przeprowadziwszy się do stolicy, spędziłem w mieszkaniu mojej kuzynki przy Marszałkowskiej.

th

Kompozytor słów. Tomasz Mann i muzyka.

W młodości marzył o karierze dyrygenta i grał zawzięcie na skrzypcach. Na gramofony i płyty potrafił przeznaczyć w jeden dzień roczną pensję. Przyjaźnił się z najwybitniejszymi kompozytorami swoich czasów. I został pisarzem.

th

„Toccata C-dur: utwór na całe życie” – wywiad z Antonim Liberą, pisarzem i tłumaczem

Antoni Libera – autor bestsellerowej powieści Madame, badacz i tłumacz dzieł Samuela Becketta, laureat prestiżowych nagród, między innymi pierwszej nagrody w konkursie wydawnictwa „Znak”, nagrody „Literatury na Świecie” za przekład powieści Molloy i cztery nowele Becketta oraz nominacji do IMPAC Dublin Literary Award czy Nagrody Angelus. Ostatnio wydał tryptyk nowelistyczny Niech się panu darzy, który oprócz tytułowej noweli zawiera opowiadania Widok z góry i z dołu i Toccata C-dur, a także przekłady tragedii Sofoklesa oraz, wraz z o. Januszem Pydą, Jesteście na Ziemi, na to rady nie ma! Dialogi o teatrze Becketta.

th

Subiektywna korespondencja sztuk

Czy literatura może zainspirować do wniknięcia w muzykę? Bez wątpienia, ale przecież, zanim jeszcze nauczymy się czytać, umiemy już słuchać… O ile łatwo byłoby mi wskazać książki, które sprawiły, że podjęłam studia filozoficzne, o tyle w przypadku książek o muzyce (lub muzycznych – wszak to nie to samo) kierunek inspiracji przebiegał odwrotnie: pierwotna była pasja muzyczna, potem zaś przyszedł pomysł na odnalezienie muzycznych wątków w literaturze.

th

„Muzyka jak z powieści” – numer specjalny

Przed Państwem prawdziwie „epicki” numer specjalny MEAKULTURY: „Muzyka jak z powieści”, w którym z zapamiętaniem śledzimy muzyczne wątki w literaturze pięknej. Zapewne każdy z nas pamięta powieść, opowiadanie lub nowelę, których tematyka lub zupełnie poboczne wątki poświęcone były muzyce. Nikomu bowiem większej radości nie sprawia odkrywanie muzycznych motywów w literaturze, niż nam – melomanom, muzykologom, muzykom.

th

"Toccata C-dur" po włosku

Właśnie ukazał się przekład opowiadania Antoniego Libery Toccata C-dur na język włoski pod tytułem La toccata in do maggiore. Jest to kolejny międzynarodowy sukces pisarza, którego słynną Madame przetłumaczono na dwadzieścia języków.

th

Oto toccata

Gdyby przyszło mi kiedyś napisać opowiadanie o Toccacie C-dur Schumanna, być może unikałabym pisania o Toccacie C-dur Schumanna. Jest prawdopodobne, że w ogóle uniknęłabym pisania opowiadania, tworząc w jego miejsce limeryk, piosenkę (czy nawet toccatę), a najlepiej mamiąc czytelnika skrupulatną analizą utworu. Skoro jednak Schumann mógł napisać toccatę, to i Antoni Libera mógł napisać o niej opowiadanie. „(…) jeżeli Schumann w wieku lat dziewiętnastu potrafił to skomponować, to ty w tym samym wieku musisz przynajmniej to zagrać” – mówi do głównego bohatera profesor Plater w wieku lat ponad sześćdziesięciu i rozkłada ręce w geście „nie masz wyboru” – co z kolei pisze w wieku lat sześćdziesięciu trzech Antoni Libera. Czuję, że nie mam wyboru, więc piszę o Toccacie C-dur recenzję.

th

„Są takie momenty, które się zapamiętuje. A ja mam jeszcze tę manię, żeby się nimi podzielić”. Rozmowa z Jerzym Kisielewskim, cz. I

Z Jerzym Kisielewskim, dziennikarzem i tłumaczem, a prywatnie synem słynnego Stefana Kisielewskiego – „Kisiela” i bratem Wacława, słynnego pianisty i członka duetu Marek i Wacek, spotykam się w kawiarni „Rozdroże”, niedaleko Łazienek Królewskich. Nie jest to miejsce przypadkowe, ponieważ często przychodził tutaj sam Kisiel. Co jakiś czas do pana Jerzego podchodzą goście kawiarni, wspominają jego ojca oraz brata.  

th

„Są takie momenty, które się zapamiętuje. A ja mam jeszcze tę manię, żeby się nimi podzielić”. Rozmowa z Jerzym Kisielewskim cz. II

Z Jerzym Kisielewskim, dziennikarzem i tłumaczem, a prywatnie synem słynnego Stefana Kisielewskiego –  „Kisiela” i bratem Wacława, słynnego pianisty i członka duetu Marek i Wacek, spotykam się w kawiarni „Rozdroże”, niedaleko Łazienek Królewskich. Nie jest to miejsce przypadkowe, ponieważ często przychodził tutaj sam Kisiel. Co jakiś czas do pana Jerzego pochodzą goście kawiarni, wspominają jego ojca oraz brata.  

th

Cykl pieśni "Oczy powietrza" Kazimierza Serockiego. Próba interpretacji

„Pieśń solowa, jako gatunek liryczny, niełatwo poddaje się rygorom techniki seryjnej”. Kazimierz Serocki w Oczach powietrza podjął wyzwanie stworzenia cyklu lirycznych pieśni solowych właśnie w oparciu o technikę dodekafoniczną. Podjęta tu próba interpretacji tego utworu wyniknęła z chęci odkrycia nadrzędnych zasad nim rządzących poprzez zrozumienie jego dramaturgii i relacji słowno-muzycznych.

th

"On tam być musi". Relacje tekstowo-muzyczne według Rafała Augustyna

Z jakich źródeł kompozytor czerpie teksty do swoich utworów? Na czym polega jego praca ze słowami? O rozmaitych, często instrygujących przypadkach relacji tekstowo-muzycznych w swoich kompozycjach opowiada Rafał Augustyn.

th

Estetyka liryki wokalnej w twórczości kompozytorów „Młodej Polski”

W drugiej połowie XIX wieku, w Europie zachodniej, w kręgu tak zwanej szkoły weimarskiej powstał nowy kierunek określany bądź jako późna faza romantyzmu – bądź jako neoromantyzm. Istotą kierunku był silny związek muzyki z literaturą oraz wyrażanie przez nią metafizycznych uczuć, nastrojów i idei filozoficznych. Tekst ukazuje różnice i podobieństwa w twórczości pieśniarskiej młodopolskich kompozytorów oraz ich stosunek do narodowego aspektu neoromantyzmu pierwszej połowy XX wieku.

th

Meandry adaptacji. Rzecz o "Carmen" i "Habanerze"

Biorąc pod uwagę specyfikę języków - zarówno dramatycznego, jak i muzycznego; ówczesne zasady panujące na scenie teatralnej oraz konwenanse społeczne, można śmiało stwierdzić, że nowela Mériméego to nie tylko inspiracja, na kanwie której powstała opera. Bizet i libreciści Carmen dokonali bowiem możliwie najwierniejszego przeniesienie tekstu literackiego w inną materię artystyczną, przy założeniu, że dzieło muzyczne również ma nosić cechy arcydzielności odpowiednie dla swego gatunku.

logowanie i rejestracja
Wydanie 256